De film ‘Thelma’ moet je denk ik gewoon over je heen laten komen. Oké, een paar hints dan. Hij valt volgens de media in paradoxale genre ‘romantische buitennatuurlijke thriller’. Dat wil zeggen dat er dingen gebeuren die in het echie eigenlijk niet kunnen. Of is het hele verhaal eigenlijk een allegorie over een jonge schuldbewuste studente die zich aan haar streng christelijke en controlerende ouderlijk huis probeert te ontworstelen?  En lopen waarheid en waanvoorstelling zodoende continu door elkaar? Ik heb de film nu twee keer gezien en door de prachtige gelaagdheid in het verhaal heb ik mij geen moment verveeld.
Bij de openingsscene denk je al: wat gebeurt hier nou?? En na een kleine twee uur vraag je je nog steeds af wat je nu eigenlijk hebt gezien en wat dit allemaal betekent, kortom: de film ijlt nog een tijdje na. Prachtige beelden ook en over het algemeen een fijn rustig tempo, behalve dan de stroboscoopbeelden die (letterlijk!) bedoeld zijn om een epileptische aanval op te wekken (dan even je twee-minutenmeditatieoefening doen…). Maar… zeker gaan zien! Laat je verrassen en vergeet niet te genieten van de fijne dames.

En voor diegenen die zich afvragen waarom Renée zoveel filmnieuwtjes post: ze heeft zichzelf voor januari en februari een Cinevillepas kado gedaan, dus fasten your seatbelts, there’s more to come!