(foto: Het Parool) Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Aan deze spreuk moest ik gisteren denken, toen ik het bericht las over Paula Schot, de lijsttrekker van de SGP in Amsterdam. Dat je in Sodom en Gomorra (lees: Amsterdam) mee wil doen aan de gemeenteraadsverkiezingen, vereist sowieso nogal wat dapperheid lijkt mij. Maar binnen de partij roeren de mannenbroeders zich. SGP-voorzitter Maarten van Leeuwen voelt zich geroepen om publiekelijk te verklaren dat het hoofdbestuur de vrouwelijke lijsttrekker niet heeft gefeliciteerd. Ook moest een bericht in het Reformatorisch Dagblad hierover officieel gerectificeerd worden. Sinds een uitspraak van de Hoge Raad in 2011 mag de SGP echter geen vrouwen meer weren van de kandidatenlijst. En kennelijk was Paula de meest geschikte kandidaat in Amsterdam òf waren er geen mannenbroeders die ballen genoeg hadden om zich voor deze taak te lenen. In beide gevallen zou je wel wat dankbaarheid van je eigen partij verwachten. Maar kennelijk hoef je je niet ‘christelijk’ te gedragen om ‘christelijk’ te heten. Ik zou bijna Paula mijn sympathiestem op 21 maart geven. Maar ik kan maar beter eerst in het partijprogramma lezen wat de SGP’ers voor de LGBT-gemeenschap in petto hebben. Als dat niet zo vriendelijk is, besluit ik bij nader inzien óók om Paula niet te feliciteren.